W odniesieniu do reakcji spalania i mechanizmów spalania, środki zmniejszające palność zazwyczaj mają następujące rodzaje mechanizmów zmniejszania palności: mechanizm zmniejszania palności:
① Mechanizm zmniejszania palności fazy skondensowanej
W wysokich temperaturach środki zmniejszające palność tworzą fazy skondensowane na powierzchni polimerów, izolując powietrze, zapobiegając przenoszeniu ciepła i zmniejszając uwalnianie palnych gazów, osiągając w ten sposób zmniejszenie palności.
② Mechanizm wychwytywania wolnych rodników
Podczas procesu spalania polimerów duża produkcja wolnych rodników HO · i H · sprzyja reakcjom spalania w fazie gazowej. Jeśli uda nam się wychwycić i wyeliminować te wolne rodniki, przerwać reakcję łańcuchową wolnych rodników, możemy kontrolować spalanie i osiągnąć zmniejszenie palności.
③ Mechanizm chłodzenia
Środki zmniejszające palność ulegają endoenergetycznemu odwodnieniu, przemianie fazowej, rozkładowi lub innym reakcjom endoenergetycznym, zmniejszając temperaturę powierzchni polimeru i strefy spalania, zapobiegając degradacji termicznej, a ostatecznie zmniejszając lotność palnych gazów, ostatecznie zakłócając warunki utrzymujące ciągłe spalanie polimeru, osiągając cel zmniejszenia palności.
④ Mechanizm gazu niepalnego
Ten rodzaj środka zmniejszającego palność może rozkładać się do dużej ilości gazów niepalnych podczas ogrzewania, takich jak CO2, N2, NH3, H2O, HCl, HBr itp. Może rozcieńczać gazy palne i rozcieńczać stężenie tlenu w strefie spalania, zapobiegając spalaniu.
⑤ Mechanizm efektu synergistycznego
Łączenie środków zmniejszających palność to system synergistyczny, który wykorzystuje interakcje między środkami zmniejszającymi palność w celu poprawy zmniejszenia palności.
Środek zmniejszający palność to bardzo złożony proces, a w rzeczywistości wiele systemów zmniejszających palność działa jednocześnie na wiele mechanizmów zmniejszania palności.
Polifosforan amonu: system fosforowo-azotowy (rozszerzający się środek zmniejszający palność, gdzie fosforki i azotki tworzą rozszerzającą się warstwę koksu na powierzchni w wysokich temperaturach, służąc jako warstwa ochronna izolująca termicznie i blokująca tlen. Związki zawierające azot działają jako środki spieniające i wzmacniające koks. Fosfor dostarcza źródło kwasu (środek odwadniający) i oddziałuje z żywicami, sprzyjając tworzeniu się węglików. Azot dostarcza źródło gazu (środek spieniający), który może rozszerzać system i sprzyjać tworzeniu się warstwy zwęglonej, tworząc porowaty piankowy węgiel.